Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Αγκαθωτα ροδα

Καποτε, μια τσιγγανα μου ειπε...
"3 ευρω το τριανταφυλλο κοπελιαααα!"

Δεν την ακουσα.

Σκοτεινοι μηνες περασαν μεχρι που ο μιζερος σαπιος δρομος μου διασταυρωθηκε ξανα με τον φωτεινο δικο της.

Η λεπτεπιλεπτη, μελαψη αυτη υπαρξη, κοιτωντας με βαθια στα ματια με το μυστικιστικο, σοφο βλεμμα που διακρινει τον περηφανο λαο της, εκανε κατι που εμελλε να μεινει βαθια χαραγμενο στην ηδη ασηκωτη απ την οδυνη καρδια μου.
Πηγε να μου καβατζωσει 50 ευρω.

Εγω της ειπα: "Νιωσε την αηδια μεσα σου! Απελευθερωσου!"

Εκεινη παρ ολα αυτα
φτυνοντας μεταξενιο σαλιο στο διαβα της
μου πεταξε τα αγκαθωτα πονεμενα ροδα στην αθωα ιδεαλιστικη μαπα μου
και εφυγε
μαζι με τα 50 ευρω.

Δεν θα την ξεχασω ποτε.....

Ισως το μαθημα που ηθελε να μου διδαξει να ηταν αυτο:

Το ασπρο δεν ειναι μαυρο. Και δε θα γινει ποτε. Ισως μονο μεσα απο το κοσμικο καζανακι που ελεγχει τη μοιρα των ανθρωπων και των οποσουμ.

4 σχόλια:

  1. Νιώσε την οργή μέσα σου!! Κάντην να βγει μανιασμένα εναντίων όλων αυτών που μισείς... Σε καταλαβαίνω.

    Ακου τους γυμνοσάλιαγκες που σου φωνάζουν: κάποια στιγμή, θα σε ακούσουν και κεινοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μόνο η αμετανόητη ροχάλα οργής μεσα στη σιγαλια του φεγγαρόφωτος θα σε απελευθερώσει- μη φοβηθεις να το φωνάξεις.

    Οι γυμνοσαλιαγκες δεν πετουν πια, γιατι τους καταράστηκε η τσιγγανα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τολμηρε ποιητη,
    ενα μεγαλο μπραβο σε ολους σας που δε δισταζετε να δημιουργησετε ποιηση μεσα απ το ερεβωδες χαος της σημερινης μοναξιας και αποκρυσταλλωσης των ιδανικων.ειθε μεσα απο την προστυχη εκθεση των ιδεων σας να αυτοπροσδιοριστειτε, ετεροκαθοριζομενοι.αλλα και να ετεροκαθοριστειτε αυτοπροσδιοριζομενοι, και αυτο νεοι μου ειναι το στοιχημα της συγχρονης τεχνης.παντα ηταν.Απ τον heisenberg ως τον χασαπη της γειτονιας μου, απ τον Αισχυλο ωσ τον Σεφερλη.
    Φευ λεγω σε οσους προσαπαθουν να την ευνουχισουν,γιατι δε θα καταφερουν ουτε οταν ο χωροχρονος εκφυλλιστει σε απειροστο σημειο να συμφιλιωθουν με το υπερεγω τους...ζυγωσε σιμα και κοιτα την κοπρια του αλογου της επαναστασης στα ματια, νιωστην να κυλαει μεσα σου προσφεροντας σου εξωτικα μπαχαρια,γνωσεις χαμενων υπερ-πολιτισμων και πληροφοριες για τη χτεσινη διαιτα του ιππου.
    Μη διστασεις οταν σου συμβει, γροικα τη θρυαλλιδα της υπερψευτοαυτοπραγματωσης και χαρισε της το καρμικο χαστουκι που χρειαζεται για να περασει απ τη σφαιρα του αισ8ητου στη σφαιρα του επισ8ητου,φωναζοντας στα Χαη (!) "ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΤΙ ΥΛΙΚΟ ΕΙΣΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ, ΑΠ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ,
    ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΣΕ ΠΛΑΣΩ"


    Στο φιλο και μικρο ηρωα που κρυβουμε ολοι σφιχτα μεσα μας .και αργοπεθαινει , R.I.P.

    greeklogios_21

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ω θεοί! Τα λόγια σου, τόσο απλά και βγαλμένα απ'τη ψυχή.. Τα γράμματα πήδησαν από την οθόνη μου, σιγοτραγουδούσαν και εντονοχόρευαν μπροστά μου, τα σύμβολα μετατράπηκαν σε εικόνες, στοιχειά που θα με κυνηγούν μια ζωή δίνοντας νέο χαρακτήρα στην καθημερινή μου οδύσσεια, εκπνέοντας μια ανάσα δροσιάς στα βαρετά μου απογεύματα.

    Με ενέπνευσες φίλε και συναγωνιστή. Νιώθω έτοιμη να αντιμετωπίσω πια τα τέρατα που βασανίζουν την ψυχή μου. Μείνε δίπλα μου σε αυτό το ταξίδι, ω! μεγάλε διδάσκαλε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή